Sakrament Namaszczenia Chorych  udziela specjalnej łaski chrześcijaninowi, który doświadcza trudności związanych ze stanem ciężkiej choroby lub starości.
 
Stosowny czas na przyjęcie namaszczenia chorych zachodzi wtedy, gdy wierny staje wobec niebezpieczeństwa śmierci z powodu choroby lub starości. Sakrament ten chrześcijanin może przyjmować za każdym razem gdy jest dotknięty ciężką chorobą lub gdy nastąpiło jej nasilenie.
 
Sakramentu tego udzielają tylko kapłani. Przy jego sprawowaniu używają oni oleju poświęconego przez biskupa lub w razie potrzeby przez samego prezbitera, który celebruje ten sakrament.
 
Skutkami specjalnej łaski sakramentu namaszczenia chorych są: zjednoczenie chorego z męką Chrystusa dla jego własnego dobra i dla dobra Kościoła; umocnienie, pokój i odwaga, by przyjmować po chrześcijańsku cierpienia, choroby i starość; przebaczenie grzechów, jeśli chory nie mógł go otrzymać przez sakrament pokuty; powrót do zdrowia, jeśli to służy dobru duchowemu; przygotowanie na przejście do życia wiecznego.
 
W parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Budzisławiu Kościelnym duszpasterz posługuje chorym:
 
1. W  nagłych przypadkach, można kapłana poprosić do chorego w każdej porze dnia i nocy. Uczynić to może rodzina chorego, sąsiedzi lub sam chory,
2. Cykliczne odwiedziny chorych przez kapłana z posługą sakramentalną odbywają się:
w każdy pierwszy piątek miesiąca,
- w ostatnim tygodniu poprzedzającym Boże Narodzenie,
- w ostatnim tygodniu poprzedzającym Wielkanoc.
 
Rodzina chorego przed przybyciem duszpasterza wina przygotować chorego i mieszkanie.
 
W mieszkaniu chorego należy przygotować stół nakryty białym obrusem, na nim świece, krzyż i wodę świeconą, które ustawiamy na środku stołu. Natomiast do namaszczenia chorych: zwitek waty, sól i kawałek chleba.
 
POSŁUGA ZMARŁYM
 
Czynności związanych z pogrzebem nie należy bezpośrednio łączyć z przyjęciem Sakramentu Namaszczenia Chorych. Tym bardziej, iż powyższy sakrament można przyjmować wielokrotnie i niekoniecznie przed oczekiwanym nadejściem śmierci, czy w jej bezpośredniej bliskości.
 
Pogrzeb katolicki przysługuje wierzącym i praktykującym członkom wspólnoty parafialnej. Obejmuje on:
  • modlitwy w kaplicy przedpogrzebowej,
  • mszę świętą z ciałem zmarłego w kościele,
  • liturgię pogrzebową na cmentarzu.
 
W uzasadnionych przypadkach forma pogrzebu może być zmieniona.
 
Parafia dysponuje kaplicą przedpogrzebową oraz własnym cmentarzem grzebalnym. Formalności pogrzebowe załatwia rodzina zmarłego.
Do nich należy:
  • uzgodnienie terminu pogrzebu z księdzem proboszczem,
  • dostarczenie do kancelarii parafialnej aktu zgonu i zaświadczenia o udzielonych zmarłemu sakramentach,
  • od zakładu pogrzebowego przynosimy informacje o miejscu pochówku  /Sektor/Rząd/Miejsce/
 
Podczas Mszy świętej pogrzebowej jest zawsze okazja do spowiedzi oraz zamówienia Mszy świętych w intencji zmarłego.